Reacties

Transgender in de lockdown — 7 reacties

  1. Eigenlijk moet ik de corona héél dankbaar zijn, nu ik ongestoord de hele dag in mijn vrouwelijke outfit (pruik, make-up, sieraden, nappaleren jurken én rokken, hakken…) kan, zelfs moet leven ! Ja, “Proud to be a wife”

  2. Omkleden is inderdaad een hobby van mij. En ik mis de contactavonden en -middagen!
    Een online ontmoeting doet het voor mij niet. Ik heb er plezier in me passabel te kleden en op te maken en ontmoet dan graag ‘lotgenoten’.
    Doorbijten want het komt weer goed.

  3. Ik ga, net als anders, overdag toch naar buiten, want ik vind het ook heerlijk om te wandelen en mooie dingen en mensen te zien. Mis wel mijn bezoeken aan musea en modewinkels ….

  4. De vraag zette me aan het denken. Eigenlijk is er voor de thuis situatie (in en buiten huis) niet veel veranderd. Het blijft zoeken naar een middenweg tussen mijn verlangen om verder te gaan als vrouw en de moeite die mijn partner daar mee heeft. Ik mis wel het face too face contact met de anderen van de club TG040. Probeer daar via de app, signal, mesenger en friendweb toch contact mee te houden. Je komt toch in een isolement. Volhouden maar.

  5. Eerlijk gezegd heb ik het gevoel dat ik een beetje “verslons” in deze tijd. Mijn haar is lekker lang, maar onverzorgd. Ik heb al een jaar mijn kapper niet gezien. Ik loop de hele dag rond in een huispak en ga alleen voor de allernoodzakelijkste boodschappen de deur uit.

    Het helpt ook niet dat ik drie weken in het ziekenhuis heb gelegen (nee, niet met corona). Dat heeft me veel energie gekost en me nog meer aan huis gebonden. Vrijwel elke avond zit ik in online meetings en ik vraag me af: zal ik ooit weer de kracht hebben om al die meetings in levenden lijve te gaan doen? Online werkt het prima.

    Een online T&T-avond hebben we ook geprobeerd in Eindhoven, maar dat was wat mij betreft niet zo’n succes. Zonder agenda en zonder voorzitter wordt zo’n bijeenkomst al snel een chaos.

  6. Corona heeft op meerdere vlakken het leven op z’n kop gezet, voor de één duidelijk meer dan voor de ander. Hopelijk is corona aan jullie voorbij gegaan en is iedereen in jullie omgeving nog gezond.
    Persoonlijk ervaar ik de vrijheid van het telewerken als geschenk, ik kan in bijna volledige vrijheid mijzelf kleden zoals ik me voel, elke dag weer. Ik heb dan wel het geluk dat mijn partner ervoor openstaat. Heel naar als je niet in die situatie verkeert.
    Maar het kriebelt alweer, ik wil meer, ook buiten de deur als Bregje. Dat is nog wel aftasten in mijn nieuwe thuisland Spanje en met de Spaanse familie. Misschien eerst maar eens verder onderzoeken hoe een en ander hier is geregeld. Met de korte zomerrokjes en dunne blousejes in aantocht ook wel een uitdaging om ‘passeble’ over straat te gaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

HTML tags allowed in your comment: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>