Reacties

Ordening — 8 reacties

  1. Hoi Rieneke,

    Geweldig stukje van je!

    We hebben woorden, namen, titels, hokjes nodig om mee te kunnen communiceren. Maar owee, als je er niet lekker in past. Of stel je voor dat anderen dan zouden denken dat……

    Mogen zijn wie je bent, is vooral van jezelf. Zonder woorden, zonder uitleg, met de vrijheid dat anderen ervan mogen denken wat ze willen, zonder angst. Best een uitdaging!

    Groet William (soms Amilia)

  2. Hoi Rieneke, mooi beschreven!
    Je hebt ook nog de mensen die deels-trans zijn; die tevreden zijn met bepaalde aanpassingen.En dan mensen die ervan dromen maar door omstandigheden (sociaal, of leeftijd, gezondheid, of andere reden) hun droom niet kunnen waar maken.
    Trans?
    Gender, zonder Trans is inderdaad genoeg!

  3. Rieneke, toen ik kennis maakte met de T-wereld, inmiddels al weer dik 15, 16 jaar geleden, werd mij dit al verteld door mensen die er al veel langer deel van uitmaakten en sindsdien ben ik vaak geconfronteerd met deze begripsverwarring. Ook met de behoefte om dingen exclusief voor jezelf te claimen en daarbij anderen uit te sluiten, waarbij je die ander aandoet waar je zelf zo bang voor bent en/of last van hebt. Helaas moet ik constateren dat crossdressers nog altijd worden gezien als “niet echt”, en daarom worden uitgesloten, terwijl ik zelf denk dat dat een veel grotere groep is dan alle anderen bij elkaar. Maar zij hebben niet zo de neiging zich als groep te manifesteren in tegenstelling tot de meer militante groepen die ik in de loop der tijd heb zien ontstaan en zich tooien met de bijzonderste namen. Voel je je ergens niet echt 100% onder vallen? Geen probleem. Je richt je eigen clubje op, of bouwt je eigen hokje, plakt er een mooie naam op en hoppa, je ben gelegitimeerd “transgender” want pas dán tel je echt mee. Er zijn altijd wel een paar geestverwanten die zich bij je aansluiten. Wat een onzin. Je valt én viel naar mijn mening vanaf het prilste begin, of vanaf het manifest worden van je gevoelens, gewoon onder de parapluterm transgender en dat blijft zo. Op welke manier je daar dan ook uiting aan geeft of aan gaat geven. Iedereen is anders, roep ik altijd. Niet iedereen kan of wil nu eenmaal “all the way” gaan. Het probleem is m.i. dat de meesten zich niet bewust zijn van hun eigen geschiedenis en denken dat het allemaal met hen begonnen is. En je er echt in verdiepen, is meestal te veel werk, vermoed ik.

  4. Lili en Trudie,
    Dank voor jullie reactie. Wat ben ik blij dat de boodschap over- en aankomt, want ik ben in ieder geval die hokjes echt helemaal zat. Toch wil nog niet echt lukken. Onlangs viel de nieuwe Vara Gids (30/31) op de deurmat, met 17 pagina´s ´Dossier LHBTI´. Alleen, het blijkt toch vooral een “dossier” homofiel enerzijds en trans anderzijds te zijn. Alles er tussen en daarbuiten blijft onaangeroerd. Inderdaad, Loiza Lamers, “Nog te veel mensen weten er te weinig van.”. Maar dat verander je niet door de focus alleen maar te leggen op de “succesvolle” transen, die daarna proberen weer een cisrol aan te nemen. Zolang dat gebeurt is er sprake van een algemeen gedragen vorm van acceptatie, maar verder. Tjé, dit lijkt wel een bozige reactie van mij, maar nee, dat is ook weer niet zo en zeker niet zo bedoeld.
    Groetjes, Rieneke (partime transgender)

  5. Ik verbaas me er ook echt over dat aan de ene kant het streven van de hele LHBTQ-gemeenschap is om geaccepteerd te worden en een volledige inclusie in de ‘gangbare’ maatschappij, maar die gemeenschap zelf een heel arsenaal aan hokjes bedenkt waar je al dan niet in valt. Toen ik zelf merkte dat ik duidelijk afwijk van wat normaal gesproken een ‘echte man’ wordt genoemd en dat voor mezelf wat ging accepteren ging ik op zoek op internet. Eigenlijk werd mijn verwarring daarmee alleen maar groter. Afhankelijk van welke website ik bekeek viel ik soms in het hokje transgender, soms travestie, dan weer crossdresser of genderdysfoor.
    Inmiddels heb ik de filosofie dat ieder mens ergens op een schaal van 0 tot 100% een mannelijke en vrouwelijke kant heeft en dat die zelfs in de tijd kan fluctueren. Voor mij ontbreekt de neiging om mijn vrouwelijke kant te tonen soms maanden en is dan weer tijden heel prominent aanwezig. Een label plak ik er niet meer op, als dat dan toch zou moeten wordt het maar genderfluïde.

  6. Goedendag, als ik les geef is een van de 1e dingen die ik aanroer het begrip transgender. Ik was daar al tegen bij de oprichtingsbijeenkomst van TGN, wat ik ze ook heb laten weten. Ook omdat ze zich opwierpen als overkoepelende organisatie van álle clubjes. Ik moet steeds eerst uitleggen dat een TG, niet altijd in transitie gaat, noch altijd een gender issue heeft. Ik vertel ze dus dat als er iemand bij hun komt die zegt TG te zijn, dat ze die altijd éérst moeten uitvragen wat de beleving van die persoon is. En wat is er tegen om eerlijk te vertellen waar je in het leven staat? Als trav, crossdresser of wat dan ook? Waarom moet het een verhullende term zijn? Een term die idd ook terug kan slaan omdat men b.v. bij een crossdresser zou kunnen denken dat het om een TS gaat? Pfffffffff. Ik vertel wel dat élke uitingsvorm respect verdient, en vaak een achterliggende noodzaak betreft.
    Ik vind het allemaal verwarrender en dus ook moeilijker geworden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

HTML tags allowed in your comment: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>